Dipje

Vandaag werd ik al doodmoe wakker. Pas heel laat in slaap gevallen en wel spontaan rond negen uur op. En hoe blij ik ook ben dat ik weer op de hometrainer kan, ik kon het nu niet opbrengen. Was zelfs te moe om onder de douche te willen!
Baalde enerzijds van mezelf en vond anderzijds dat het geen slechte score was. Vandaag is de operatie precies vier weken geleden en eigenlijk is het de eerste echte dipdag! Heb er dan ook maar even aan toegegeven.

Om half elf kwam L op de koffie en zouden we samen boodschappen gaan doen. Aanvankelijk zou ik gisteren al boodschappen gaan doen met E. Maar toen die er na twee uur nog steeds niet was en ik smste of er soms wat tussen was gekomen kreeg ik een sms terug met "Ben in het zkhs met een gebroken heup!" Onbegrijpelijk en afschuwelijk! Inmiddels is ze geopereerd en zijn er drie platen geplaatst waardoor alles weer goed zou moeten komen. Heel veel sterkte vanaf hier!

Dus met L richting AH. Had een hele lijst in mijn hoofd en ben rustig met mijn karretje en een kruk langs alle straatjes gelopen. En ja, onderweg natuurlijk kletsjes met belangstellende bekenden waardoor het niet echt opschoot. Gelukkig kwam L me redden. Ze bleek al klaar te zijn met haar eigen boodschappen en lootste me door de kassa, pakte alles in en bracht de tassen naar de auto die ik maar met moeite bereikte en waar ik uiteindelijk trillend en met een kleddernat T-shirt in uit zat te hijgen! Thuis lijkt het heel wat maar dit soort exercities vallen nog niet mee....

Wat was het heerlijk dat L thuis alles uitpakte, de kachelhoutvoorraad aanvulde, de kattenbak voorzag van extra grit en gezellig koffie bleef drinken. Wat was het heerlijk daarna op de bank te kunnen vallen om wéér van het schaatsen te kunnen genieten.
En wat was het heerlijk om na de laatste rit als een blok in slaap te vallen om na een uur weer uitgerust wakker te worden!
Morgen weer op de fiets!

Uitstapje!

Vandaag is het de laatste dag van mijn logeerpartij. Bijna vier weken ben ik verzorgd op een manier die nauwelijks uit is te leggen. Alles stond en lag klaar, van flesjes water, sapjes, schone was en een schoon bed tot iedere avond weer een heerlijke maaltijd! En dat allemaal in een eigen appartement met bioscooptelevisie vanuit mijn bed, een prachtige badkamer en het mooiste uitzicht dat ik me kan wensen!

Toch is het ook heel fijn weer naar huis te gaan want 'thuis is thuis'. Thuis bij mijn houtkacheltje, mijn poezen, mijn boeken, mijn waterbed, mijn tuin en mijn tuinhuis mét hometrainer!
Morgen brengen B&P mij naar huis en we zorgen dat we op tijd thuis zijn voor de 5000 m van Sven Kramer. Als ik die tenminste kan zien zonder kastje van Ziggo. Maar dat gaat goed komen hebben ze me nu verzekerd, nog vóór de Sluitingsceremonie.... Eerst zien dan geloven blijft het motto.

Helaas mag ik nog niet autorijden en kan thuis dus ook nog niet zelf naar een winkel. Maar omdat het lopen zo goed gaat hebben we dat vandaag hier gedaan. Voor het eerst weer naar de supermarkt, het leek wel een schoolreisje!

Weer zelf kijken wat er is en wat ik wil hebben, gek dat dat zo leuk is! En met een karretje om op te leunen gaat het  prima. Ik week ook direct van mijn oude plan af om te beginnen met Chinees. Dat had ik bedacht omdat de afstand naar de Chinees met krukken goed te overbruggen is. Maar het worden kippenpootjes uit de oven met gebakken aardappeltjes. Veel beter, lekker niet meer de deur uit hoeven als ik eenmaal thuis ben.

Zo zie je maar, leuke uitstapjes hoeven niet spectaculair te zijn! Ik heb ervan genoten ondanks de stortregen. Dat laatste is wel jammer want de weilanden waar ik zo van heb genoten zijn nu een en al plas met hier en daar een verdwaalde gans. Beetje troosteloos. Zou dat misschien te maken hebben met "Partir, cést mourir un peu"?

#35donkeredagen dag 13

Op verzoek van Else Kramer, de fotografe die deze #35dagen organiseert, schrijf ik niet wat de exacte foto opdracht is. Soms is dat makkelijk te herleiden, soms niet.

Het weekend voor de Kerstdagen, wat een gekte in de winkels! Eigenlijk word ik er een beetje naar van, dat geduw en getrek met die afgeladen winkelwagens, de idiote reclames die je toch vooral vermanend toespreken dat het niet 'kerstmis' is maar 'kerstlukt' en of je maar veel wilt kopen want anders is het niet gezellig.

Natuurlijk heb ik makkelijk praten, ik heb geen gezin waarvoor ik een kerstdiner moet maken met alles wat daar bij hoort. Ben lekker thuis bij mijn eigen kerstlichtjes en eet precies wat ik wil.  Tweede kerstdag ga ik eten bij een vriendin en hoef ik alleen maar voor het toetje te zorgen. Dat is maar goed ook want vaak kom ik in deze dagen uit dwarsigheid thuis met een pak rijst en wat kattenvoer omdat het me allemaal zo tegen staat. En daar heb ik natuurlijk uiteindelijk vooral mezelf mee.

Voor mij dan ook geen afgeladen boodschappentassen!
In mijn boodschappentas zitten, hoe kan het anders, Zweedse lichtjes en Zweeds knäckebröd. De tas zelf is ook Zweeds, van de ICA, de Zweedse Albert Hein.

Vorig jaar vierde ik kerst in Zweden. Het was een spannende heenreis, met de auto langs de enorme bergen sneeuw over de besneeuwde wegen. En overal, echt overal zag je de typische Zweedse huizen met voor alle ramen van die brandende kersttrappetjes. Vroeger zag je die hier geloof ik ook, nu zie je ze zelden meer. Maar daar, in die besneeuwde weilanden met alleen het licht van de maan, is het een schitterend gezicht.

Ik ben dan ook op zoek gegaan naar zulke trappetjes en heb er van de zomer twee gevonden in de loppis (kringloop, rommelmarkt). En ik kreeg er een van mijn Zweedse vrienden! Dus nu is mijn kabouterhuisje verlicht met Zweedse kerststerren en Zweedse trappetjes.
Nu nog een krans op de deur en dan zijn mijn kerstversiering en kerstboodschappen klaar!

Tijd om op te stappen!

Ik zit in de gezellige ontbijtruimte van Gerda en Mats (www.lekander.nu, een echte aanrader!) mijn laatste blog vanuit Zweden te schrijven. Wat was het weer een heerlijke tijd en wat bijzonder dat ik wéér alleen maar stralend weer heb gehad! Iedere keer neem ik mijn 'slecht weer' programma mee, zoals de handleiding van Picasa, de opzet voor het maken van een aantal fotoboeken en heel veel boeken om te lezen. Dat lezen lukt altijd, buiten in de zon op een van de strandjes, maar die andere dingen gaan ongeopend mee naar huis om daar op betere tijden te wachten. En natuurlijk is het toeval maar het begon gisteravond te regenen en het weerbericht is slecht! Dus tijd om op te stappen.

Gisteravond was ik samen met Gerda en Mats en nog twee Zweedse vrienden uitgenodigd voor een etentje bij Dagren, een vriendin van Gerda. Ze woont op een prachtig plekje op een heuvel met met uitzicht op zee in een bijzonder huis. Het waren vroeger twee huizen waarvan het eerste al erg oud is. Later is er één huis van gemaakt. Het 'oude' huis heeft een schitterende kamer met aan één kant een muur die uit rotsen bestaat waarin de kachel zit. Er is een zeer bijzondere tafel: een enorm houten blad wat in zee heeft gelegen en helemaal glad gepolijst is. Hij hangt aan één kant aan een ketting aan het plafond.
Het was erg gezellig maar oh wat is het moeilijk om het gesprek van vijf enthousiaste Zweden te volgen! Ze probeerden het wel in het Engels maar vergaten dat in het vuur van het gesprek. Helemaal niet erg, ik vind het leuk om te proberen of ik er iets van begrijp en waar nodig hielp Gerda. Toch merk ik dat het verstaan/begrijpen beter gaat, als ik maar niets in het Zweeds hoef te zeggen!
Het was in ieder geval een prachtig slot van deze Zweedse weken.

En nu is de auto volgeladen met Zweedse boodschappen, heel veel tassen, een vloerkleed en straks de laptop. Over een paar uur rij ik naar Göteborg, neem de ferry, rij daar als alles goed gaat morgen rond negen uur weer af in Kiel en verwacht tegen drie uur thuis te zijn.
Het is fijn weer naar huis te gaan, om thuis te komen. Ik heb dan nog ruim twee weken vakantie en ga half september met veel plezier aan het werk voor de laatste maanden. Wat zal dat raar zijn. Als ik volgend jaar mei weer naar Zweden rij ben ik 'gepensioneerd' én heb ik een nieuwe heup!
Kortom, een heel Nieuw Leven dat zich zeker voor een deel in Zweden zal gaan afspelen. Maar nu naar huis en onderweg nog heel even naar een strandje....